Özet

Glikoz alımının metabolik oranı, genellikle adacık hücrelerini ve insüline duyarlı dokuları kapsayan bir geri bildirim mekanizması ile kontrol edilir. İnsülin varlığında β hücreleri insülin üretimini artırarak standart glikoz toleransını korurlar. β-hücre disfonksiyonunda kalıtsal bileşenlerin etkileri yüksek olsa da, çevresel değişikliklerin de önemli bir rol oynadığı gösterilmiştir. Güncel araştırma yöntemleri, insülin direnci ve β-hücre disfonksiyonunun oluşmasında heksozların, amino asitlerin ve yağ asitlerinin etkilerinin varlığını göstermekle birlikte, hücre fonksiyonunun aşamalı kaybını yavaşlatmak için daha etkili tedavilerin gerekliliğini de göstermektedir. Klinik araştırmalardan elde edilen sonuçlar diyabetin durdurulması ve tedavi edilmesi ve bu müdahalelerin olumsuz özelliklerinden bazıları ile ilgili önemli bilgiler sunmaktadır. Birincil adacık hücreleri ile aynı şekilde çalışan pankreatik endokrin hücrelerinin yeterli sayıda üretilmesi, iyileştirilmesi için hücre tedavilerinin genişletilmesi büyük öneme sahiptir. Bu derlemede, adacık ve pankreas transplantasyonlarından başlayıp kök hücre teknolojisi ve biyomühendislik odaklı yeni tedavi tekniklerinin incelenmesine odaklandık. Adacık hücre kaybı için tedavi perspektiflerinin kapsamlı ve ayrıntılı bir açıklamasını yapmayı amaçladık. Dolayısıyla bu inceleme, mevcut tedavileri ve geleceğe dayalı tedavileri aydınlatmak için açıklayıcı bir potansiyel taşımaktadır.