Özet

Genetik materyal nesiller arasında genellikle eşeyli veya eşeysiz üreme yoluyla dikey olarak aktarılsa da, akraba olmayan organizmaların bazı kromozom ve gen kısımlarındaki büyük benzerlikler, başka bir aktarım yolu olabileceğini gösterir. Farklı organizmalar arasında genetik bilginin hareketliliği olarak bilinen yatay gen transferi (YGT), alıcı konak üzerinde ani veya gecikmeli etkilere sahiptir. YGT'nin en dikkate değer mekanizmalarından biri, hücrelerin hücre dışı ortamdan serbest DNA aldığı ve homolog rekombinasyon yoluyla kromozomlarına dâhil ettiği bir süreç olan doğal transformasyondur (DT). DT, direnç genlerinin yayılmasını teşvik edebildiği için birçok bakteri türünde yaygın olarak korunur. Birçok organizmanın YGT gerçekleştirdiği bilinmesine rağmen, organizmaların yatay olarak aktarılan genetik materyale nasıl karar verdiği hakkındaki bilgi sınırlıdır. Burada, DT yeteneğine sahip Bacillus subtilis'in belirli stres koşulları altında sunulan farklı gen kaynakları arasından seçim önceliğini araştırdım. Bunu test etmek için, aynı uzunlukta fakat farklı dizi içeriğine sahip iki DNA örneği (E ve C), farklı stres ortamları (BK, BC, BE ve BCE) altında B. subtilis'e sunuldu. Hipotez, DT sonrasında seçici plakalar (pE, pC ve pCE) üzerinde oluşan kolonilerin analiz sonuçlarına göre değerlendirildi. Elde edilen veriler, DT sırasında bakterilerin bir uyarıcıya bağlı olarak tercih önceliğine sahip olduğuna dair güçlü bir pozitif korelasyon sunmuştur. Bakterilerin belirli bir ortamda yararlı DNA parçalarını alma eğilimi gösterdiği söylenebilir, örneğin, dönüştürme ortamı bir indükleyici olarak erythromycin (Eryt) içerdiğinde kolonilerin çoğunluğu pC ve pCE yerine pE plakaları üzerinde büyümüştür. Veriler, bakterilerin DT sırasında serbest DNA'ları almak için bir tercih önceliğine sahip olduğu iddiasıyla önemli ölçüde örtüşse de, verileri güçlü bir şekilde desteklemek ve fenomeni doğru bir şekilde anlamak için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.